سلام ای غروب غریبانه ی دل

سلام ای طلوع سحرگاه رفتن

سلام ای غم لحظه های جدایی

خداحافظ ای شعر شبهای روشن

خداحافظ ای قصه ی عاشقانه

خداحافظ ای آبی روشن عشق

خداحافظ ای عطر شعر شبانه

خداحافظ ای همنشین همیشه

خداحافظ ای داغ بر دل نشسته

تو تنها نمی مانی ای مانده بی من

تو را می سپارم به دل های خسته

تو را می سپارم به مینای مهتاب

تو را می سپارم به دامان دریا

اگر شب نشینم اگر شب شکسته

تو را می سپارم به رویای فردا

به شب میسپارم تو را تا نسوزد

به دل می سپارم تو را تا نمیرد

خداحافظ ای برگ و بار دل من

خداحافظ ای سایه سار همیشه

اگر سبز رفتی اگر زرد ماندم

خداحافظ ای نوبهار همیشه

*****************

 

نوشته شده توسط soroosh در سه شنبه 12 خرداد1388 ساعت 1:22 PM موضوع فراق |لینک ثابت

هر که می بیند مرا، گوید پریشانی چرا
در کمند اضطراب عشق حیرانی چرا
عقل دوراندیش را کردی رها، دیدی بلا
عاشق و شوریده سر، حیران و پژمانی چرا
گشته ام بیمار عشق و داغدار و دل فکار
آشنای دل بپرسد زار و نالانی چرا
خنده ام بی اختیار و گریه ام از بی خودیست
هر کسی پرسد ز من خندان و گریانی چرا
زیر این طاق بلند آسمان دلشاد کیست
بی سبب در بند عیش و شادیِ جانی چرا
لذتی بالاتر از اندوه و درد عشق نیست
در خیالِ چاره و در فکرِ درمانی چرا
هر که را مهر و محبت نیست بیجا زنده است
در خمارِ عشقِ دل، صابر پشیمانی چرا

 

نوشته شده توسط soroosh در پنجشنبه 24 اردیبهشت1388 ساعت 9:7 AM موضوع مطالب احساسی |لینک ثابت

يك سال نقش فاصله هامان سكوت بود

شاید برای حرف زدن از عشق زود بود

ای كاش قفل سخت سكوت تو میشكست

یا در نگاه سرد تو خورشید می نشست

من موج خسته بودم و تو ساحلم شدی

با یك نگاه ساكن شهر دلم شدی

اكنون ولی به ساحل باور رسیده ام

دیگر گذشت فصل و به آخر رسیده ام

آری كویر تشنه به باران نمی رسد

این قصه تا ابد به پایان نمی رسد

 

نوشته شده توسط soroosh در پنجشنبه 17 اردیبهشت1388 ساعت 11:16 AM موضوع مطالب احساسی |لینک ثابت

خداحافظ گل لادن .تموم عاشقا باختن

خداحافظ گل پونه .گل تنهاي بي خونه

لالایی ها دیگه خوابی به چشمونم نمی شونه

یکی با چشمای نازش دل ک.چیکمو لرزوند

یکی با دست نا ژاکش گلای باغچمو سوزوند

تو اين شب هاي تو در تو . خداحافظ گل شب بو

هنوز آوار تنهایی داره می باره از هر سو

خداحافظ گا مریم . گل مظلوم پر دردم

نشد با اين تن زخمي به آغوش تو برگردم

نشد تا بغض چشماتو به خواب قصه بسپارم

از اين فصل سكوت و شب غم بارونو بردارم

نمي دوني چه دلتنگم از اين خواب زمستوني

تو که بیدار بیداری بگو از شب چی می دونی

تو این رویای سر درگم.. خداحافظ گل گندم

تو هم بازيچه اي بودي . تو دست سرد اين مردم

خداحافظ گل پونه . كه بارونم نمي تونه

طلسم بغضو برداره از این پاییز دیوونه

 

نوشته شده توسط soroosh در دوشنبه 7 اردیبهشت1388 ساعت 11:34 AM موضوع مطالب احساسی |لینک ثابت

ز پس انتظاری طولانی
کنون
پنجره های نگاه من
به تماشای تو ایستاده اند . . .
نگاه کن
تا ببینی چگونه
شاعرانه و بی ریا
تو را
به ضیافت عاشقانه ترین
ترانه های روح خویش
خوانده ام .

 

نوشته شده توسط soroosh در دوشنبه 7 اردیبهشت1388 ساعت 11:26 AM موضوع مطالب احساسی |لینک ثابت

نيمه شب آواره و بي حس و حال                                در سرم سوداي جامي بي زوال

پرسه اي آغاز كرديم در خيال دل                                  به ياد آورد ايام وصال

از جدايي يك دو سالي مي گذشت                              يك دو سال از عمررفت و بر نگشت

دل به ياد آورد اول بار را                                               خاطرات اولين ديدار را

آن نظر بازي آن اسرار را                                              آن دو چشم مست آهو وار را

همچو رازي مبهم و سر بسته بود                               چون من از تكرار او هم خسته بود

 آمد و هم آشيان شد با من او                                    همنشين و هم زبان شد با من او

خسته جان بودم كه جان شد با من او                          ناتوان بود و توان شد با من او

دامنش شد خوابگاه خستگي                                     اينچنين آغاز شد دلبستگي

واي از آن شب زنده داري تا سحر                                 واي از آن عمري كه با او شد بسر

مست او بودم ز دنيا بي خبر                                        دم به دم اين عشق مي شد بيشتر

آمد و در خلوتم دمساز شد                                           گفتگوها بين ما آغاز شد

 گفتمش در عشق پا بر جاست دل                                گر گشايي چشم دل زيباست دل

گر تو زورق بان شوي درياست دل                                   بي تو شام بي فرداست دل

 دل ز عشق روي تو حيران شده                                    در پي عشق تو سر گردان شده

گفت در عشقت وفادارم بدان                                        من تو را بس دوست مي دارم بدان

با تو شادي مي شود غم هاي من                                 با تو زيبا مي شود فرداي من

گفتمش عشقت به دل افزون شده                                 دل ز جادوي رخت افسون شده

جز تو هر يادي به دل مدفون شده                                  عالم از زيباييت مجنون شده

بر لبم بگذاشت لب يعني خموش                                   طعم بوسه از سرم برد عقل و هوش

در سرم جز عشق او سودا نبود                                      بهر كس جز او در اين دل جا نبود

ديده جز بر روي او بينا نبود                                             همچو عشق من هيچ گل زيبا نبود

خوبي او شهره ي آفاق بود                                             در نجابت در نكويي طاق بود

 روزگار اما وفا با ما نداشت                                             طاقت خوشبختي ما را نداشت

 آخر اين قصه هجران بود و بس                                        حسرت و رنج فراوان بود و بس

يار ما را از جدايي غم نبود                                              در غمش مجنون و عاشق كم نبود

 بر سر پيمان خود محكم نبود                                          سهم من از عشق جز ماتم نبود

با من ديوانه پيمان ساده بست                                        ساده هم آن عهد و پيمان را شكست

آن كبوتر عاقبت از بند رست                                             رفت و با دلدار ديگر عهد بست

عاشقان را خوشدلي تقدير نيست                                    با چنين تقدير بد تدبير نيست

از غمش با دود و دم همدم شدم                                       باده نوش غصه ي او من شدم

مست و مخمور و خراب از غم شدم                                    ذره ذره آب گشتم كم شدم

عشق من از من گذشتي خوش گذر                                   بعد از اين حتي تو اسمم را نبر

آخر اين يكبار از من بشنو پند                                             بر من و بر روزگارم دل مبند

عاشقي را دير فهميدي چه سود                                        عشق ديرين گسسته تار و پود

گرچه آب رفته باز آيد به رود                                                ماهي بيچاره اما مرده بود

 بعد از اين هم آشيانت هر كس است                                 باش با او ياد تو ما را بس است

 

نوشته شده توسط soroosh در شنبه 3 اسفند1387 ساعت 9:5 AM موضوع فراق |لینک ثابت